ساوالان سسی: با نزدیک شدن به دومین سالگرد اعتراضات خرداد ۸۵ آذربایجان فشارهای امنیتی روز به روز بیشتر می شود ،روز گذشته در تبریز چندین تن به وزارت اطلاعات احضار و تهدید شده اند.همچنین مراجعه نیروهای امنيتی برای دستگيری امیر عباس بنائی کاظمی فعال مدنی آذربایجانی در نتيجه عدم حضور وی در منزل بي نتيجه بوده است.
امیر عباس بنایی کاظمی فعال سیاسی اهل تبریز می باشد که سال گذشته بعد از تحمل ۶ ماه حبس، به قید آزادی مشروط از زندان تبریز آزاد شد. این فعال هویت طلب از سوی دادگاه انقلاب اسلامی تبریز به ۲ سال زندان محکوم شده بود و پس از تقاضای تجدید نظر این محکومیت به یک سال تقلیل یافته بود.
بنایی کاظمی در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ماه ۸۶، توسط نیروهای اطلاعاتی در منزلشان در تبریز بازداشت و بعد از یک ماه بازداشت توأم با شکنجه در سلول انفرادی وزارت اطلاعات به بند ۹زندان مرکزی تبریز انتقال یافته بود.
در تاریخ 25 / 1 /1358 گروه های تروریستی کورد در شهر سولدوز اقدام به برگزاری میتینگ نظامی کردند. دقیقا روز جمعه مورخه 31 / 1 /1385 یعنی 6 روز بعد از برگزاری میتینگ نظامی گروه های تروریستی کورد تظاهرات مسلحانه و گسترده خود را در شهر سولدوز آغاز می کند در آن روز تروریست ها اکثر نیروی خود را وارد شهر کرده و تعدادی از نیروی تروریستی در محور سولدوز – اشنویه،خانا- سولدوز،سولدوز- سویوق بولاغ( مهاباد) در حال آماده باش بودند. قاسملوعزالدین حسینی، ملا صالح و بسیاری از سران گروهای تروریستی کورد نیز وارد شهر شده بودند. شهر بیست هزار نفری سولدوزشاهد ورود بیش از بیست هزار نفر تروریست کورد به داخل شهر بود. با وقایع دردناکی که در شهرهای خانا( پیرانشهر)، اشنو ( اخراج ساکنین تورک از این دوشهر توسط گروه های تروریستی کورد) افتاده بود دلهر تمام شهر سولدوز را حکم فرما بود. تروریست های کورد که به سلاح های سنگین و نیمه سنگین مسلح بودند سرود های آتشین و ناسیونالیستی افراطی می خوانند و متاسفانه برخی تورک های چپ گرا آذربایجان نیز هم دوش با برادران و هم مسلکان سوسیالیست کورد خود !!! سرود زنده باد کردستان سر داده بودند. برای رهبران گروه های تروریستی کورد روشن بود که بعد از اخراج ساکنین تورک شهرهای خانا( پیرانشهر) واشنو و پسوه سولدوز به مثابه دروازه فتح غرب آذربایجان به شمار می آمد و این پروژه ای بود که دکتر قاسملو می خواست رویا های اسماعیل سیمکو جنایتکار را عملی سازد . تروریست ها ی کورد با سلاح های غارت شده از مقابل رهبران خود رژه رفته و در ورزشگاه شهر تجمع کردند. با شلیک گلوله ای که احتمالا نقشه از پیش تعیین شده ای بود میتینگ به هم ریخته و نقطه اجرایی نقشه قتل عام و فتح شده آغاز می شود. تروریست با یورش به خانه های مردم هر جنبده ای را به رگبار مسلسل می بندند که در آن حوادث ده ها نفر کشته و صدها نفر زخمی می شوند. بالاخره مردم تورک سولدوز علیرغم حضور سنگین تروریست ها و نقشه های از قبل طراحی شده با امکانات اندکی آماده مقابله شدند. مقاومت از مرکز شهر که تیه ای استراتژیکی است آغاز و جنگ به حالت خانه به خانه می کشد. مهاجمین تروریست برای ایجاد رعب وحشت و سست کردن روحیه مدافعین زنان و کودکان را قتل عام می کردند.روستا های اطراف شهر به تصرف تروریست ها در آمده بود و امکان ارسال هیچ غذا و دارویی امکان پذیر نبود.مقاومت سرسختانه مردم قهرمان سولدوز 4 روز به طول کشید و در این چهار روز نوامیس مردم زیر دست تروریست ها لگد مال شد. چشم گروگان ها از حدقه بیر آورده می شد سر مدافعان شهر بریده می شد. بالاخره بعد از چهار روز نیرو های مردمی وارتشی به رهبری حسنی امام جمعه اورمیه بعد از نبرد های سنگین وارد شهر ستمیده سولدوز شده و تروریست های کورد تاوان کرده های خود را پس دادند. جنایات گروه های تروریستی در شهر سولدوز روی سیاه اسماعیل سیمکو را نیز سفید کرد. متاسفانه به دلیل سیاست های طرفدارانه گروه های چپ گرای مرکز از گروه های تروریستی کورد و سیاست پنهان سازی جنایت تروریست های کورد از سوی حاکمیت ایران زوایای اساسی حادثه و اسناد مهم تاریخی در هالی از ابهام فرو برده است، یکی از این ابهامات آمار واقعی قربانیان غیر نظامی جنایات تروریست های کورد در شهر سولدوز است. مزار برخی از خانواده های سولدوزی که به صورت دسته جمعی از سوی تروریست های کورد قتل عام شده اند بر پیر و جوان سولدوزی آشناست ولی برخی ها کشته شده ها که در سولدوز قربانی تروریسم کورد شده اند بعد از سال ها هنوز اجساد شان نیز مفقودالاثر است.
کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان
6/ 2 / 138۷
قربانیان غیر نظامی جنگ چهار روزه سولدوز :
1- عباس آبیار متولد 1304
2- عوض آبیار متولد 1335
3- سیف اله آقازاده متولد 1324
4- قنبر ابراهیم اژدری متولد 1328
5- سلطانعلی اکبری متولد 1328
6- نجفقلی الماس زاده متولد 1330
7- جعفر تقی زاده متولد 1308
8- علی حسین نژاد متولد 1339
9- خیراله حقوردی متولد 1306
10- حبیب حقی متولد 1292
11- اردشیر قاسمزاده متولد 1337
12- جمشید قاسمزاده متولد 1338
13- لطفعلی محمد زاده متولد 1273
14- رمضان نصیری متولد 1318
15- نور علی هادی متولد 1305
16- حاج آقا خالقی بفرجرد متولد 1332
17- سلیمان اشرفی فرد متولد 1310
18- قوچعلی اطلسی متولد 1305
19- عزیز بدلی متولد 1340
20- طرلان قاسم زاده متولد.....
21- میرزا علی بدلی متولد 1314
22- عبداله پاشاپور متولد 1324
23- خلیل پور ایرانی متولد 1342
24- علی پیشار متولد 1300
25- محمد جعفری متولد1306
26- ایوب رستمی متولد 1332
27- مصطفی صادقیار متولد 1327
28- قربانعلی بدلی متولد 1270
29- یوسف فیضی پور متولد 1318
30- رحمت اله قاسم زاده متولد 1334
31- محسن قاسمزاده متولد 1292
32- ولی اله مختار پور متولد 1327
33- نادعلی مسافری متولد 1318
34- علی مهر فر متولد 1323
35- نعمت عباس جوان متولد 1307
36- قربان ولیزاده متولد 1326
37- حسینعلی هاشم پور متولد 1317
Aprelin 23 - də “Urmu – Azərbaycanın səsi ” birliyinin təşəbbüsü ilə birliyin yerləşdiyi binada ədəbi – bədii gecənin keçirilməsi nəzərdə tutulmuşdu. Tədbir yerli vaxtla saat 21.30 da keçirilməli idi. Tədbirdə Güney Azərbaycanın tanınmış aşıqları və Zəncan şəhərindən olan tanınmış şair Huşəng Cəfərinin iştirakı gözlənilirdi. Eyni zamanda tədbirdə İranda keçiriləcək parlament seçkilərinin ikinci mərhələsində Güney Azərbaycanın Urmu şəhərindən olan namizədlərin təbliğatı aparılmalı idi. Qeyd edək ki, Güney azərbaycanlılar İranda keçirilən parlament seçkilərinə baykot taktikasına üstünlük vermişdilər. Lakin, Güney Azərbaycanın qərbində , yəni Qərbi Azərbaycanda bəzi kürd terrorçu təşkilatlarının yersiz ərazi iddialarını nəzərə alaraq həmin bölgədə əhalinin parlament seçkilərinə qatılması və azərbaycanlı namizədlərə səsvermələri istənilib. “Urmu – Azərbaycanın səsi ” birliyi bu istiqamətdə müxtəlif təbliğatyönlü proqramlar həyata keçirməklə məşğul idi.
Lakin, Urmu Ettelaat məmurları tədbirin keçirilməsinə qadağa qoymuş, tədbirə toplaşan 2 minə yaxın insan buna etiraz edərək, mərasimi binanın yerləşdiyi Mafi küçəsində davam etdirmişlər. Ettelaat məmurlarının qadağalarına etiraz edən mərasim iştirakçıları “Haray, haray, mən türkəm!”, “Yaşasın Azərbaycan!” şüarları səsləndiriblər. Tədbirin möhtəşəmliyindən qorxuya düşən Ettelaat məmurları bu bölgəyə xüsusi təyinatlı polis qüvvələrini gətirərək mitinqə çevrilən izdihamın qarşısını almağa çalışıblar. Mitinqdə milli fəallar və gənclər iştirak ediblər. Mitinq saat 22.30 – a qədər davam etmiş, yalnız rejimin xüsusi təyinatlı polis qüvvələrinin aqresiv müdaxiləsindən sonra sona çatmışdır.
Məlumata görə, “Urmu – Azərbaycanın səsi ” birliyinin fəaliyyətinə Ettelaat tərəfindən qadağa qoyulub. Mitinq zamanı tutulanlar və yaralananlarla bağlı isə hələ heç bir məlumat yoxdur.
GÜNEY AZƏRBAYCAN İSTİQLAL PARTİYASININ
ARAŞDIRMA VƏ İNFORMASİYA MƏRKƏZİNİN SƏDRİ SADİQ İSABƏYLİ
25.04.08
İranda “Urmu - Azərbaycanın səsi” Birliyinin fəaliyyəti dayandırılıb. Güney Azərbaycan İstiqlal Partiyasının Araşdırma və İnformasiya Mərkəzinin sədri Sadiq İsabəyli APA-ya bildirib ki, təşkilat İranda keçirilən sonuncu parlament seçkisində azərbaycanlı namizədləri dəstəkləmək istiqamətində bir sıra tədbirlər həyata keçirib.
Eyni zamanda əhalini qeyri-azərbaycanlılara, əsasən da sonradan bölgədə məskunlaşan kürd namizədlərə səs verməməyə çağırıb. Urmiyadan qeyri-azərbaycanlı seçdirildikdən sonra isə birlik hökumətin qərarlarını boykot etməyə çağıran təbliğata başlayıb. S. İsabəyli deyib ki, aprelin 23-də qurumun Azərbaycan musiqisi və şerlərindən ibarət təşkilat etdiyi ədəbi-bədii gecənin keçirilməsinə isə icazə verilməyib. Birliyin akt zalına toplaşan azərbaycanlılar isə buna etirazlarını bildirmək üçün binanın yerləşdiyi Urmiya şəhərinin Mafi küçəsinə çıxaraq, yürüş keçirməyə başlayıblar. Aksiyada “Haray, haray, mən türkəm!”, “Yaşasın Azərbaycan!” və başqa şüarlar səsləndirilib. Aksiya polisin müdaxiləsindən sonra dağıdılıb, saxlanılanlar haqda məlumat verilməyib. Növbəti gün hüquq-mühafizə orqanlarının birliyin ofisində keçirilən əməliyyat-axtarış tədbirlərindən sonra isə qurumun fəaliyyətinə qadağa qoyulub.
شورای حکومتی فدرال سوئیس که پیشتر دوازده شرکت و مؤسسه و 27 فرد ایرانی را مورد تحریم قرار داده بود، دوازده شرکت و سیزده فرد دیگر ایرانی را به فهرست تحریم شدگان افزود و ورود پنج شهروند ایرانی را هم به خاک خود ممنوع کرد.
روز سه شنبه گذشته نیز وزارت خارجه ژاپن اعلام کرد که داراییهای دوازده شرکت و مؤسسه و سیزده فرد ایرانی در ژاپن که مظنون به ارتباط با برنامه اتمی ایرانند، توقیف شده است.
ژاپن پیشتر همین اقدام را در مورد 23 شرکت و مؤسسه و 27 فرد ایرانی دیگر نیز انجام داده بود.
این تحریمها و ممنوعیتها در راستای قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران اعمال می شود و شرکتها و افرادی مورد تحریم قرارگرفته اند که در قطعنامه اخیر شورای امنیت سازمان ملل متحد به آنها اشاره شده است.
شورای حکومتی فدرال سوئیس با اعلام وضع این تحریمها تصریح کرده که از انتقال مواد و تجهیزاتی به ایران که امکان کاربرد آنها در نیروگاههای هسته ای و همچنین ساخت موشک و هواپیماهای بی سرنشین وجود داشته باشد هم جلوگیری خواهد کرد.
با صدور حکم تحریم شرکتها، مؤسسات و افراد ایرانی در سوئیس، کلیه داراییهای آنها در این کشور توقیف می شود، قراردادهایی که با آنها منعقد شده باطل قلمداد می گردد و اگر شرکتها یا افراد سوئیسی بدهی یا تعهداتی به این شرکتها، مؤسسات و افراد ایرانی داشته باشند تعهداتشان از عهده ایشان ساقط می شود.
دولت سوئیس در حالی به وضع تحریمهایی علیه ایران می پردازد که اخیراً و با وجود فشار آمریکا و مجامع یهودی، قراردادی برای خرید گاز با ایران منعقد کرد که ارزش آن ده تا 22 میلیارد دلار برآورد می شود.
فهرست اسامی شرکتها، مؤسسات و افراد ایرانی که اخیراً مورد تحریم سوئیس قرار گرفته اند منتشر نشده اما در ژاپن، وزارتخارجه این کشور از شرکتهای ابزار برش کاوه و شرکت صنعتی جوزا به عنوان دو شرکتی یاد کرده که مورد تحریم قرار گرفته اند.
در اطلاعیه این وزارتخانه از شرکت ابزاربرش کاوه به عنوان تولیدکننده قطعات دستگاههای سانتریفوژ یاد شده که در غنی سازی اورانیوم به کار می روند و شرکت صنعتی جوزا هم شرکتی صوری قلمداد شده که فعالیت اصلی و پنهانی اش با تولید موشکهای بالستیک ارتباط دارد.
بر خلاف سوئیس که با وجود اعمال تحریم بر شرکتهای ایرانی، دادوستد با ایران را افزایش داده، ژاپن طی سالهای اخیر که مناقشه ای جهانی بر سر بحران اتمی ایران به راه افتاده، پیوسته از حجم دادوستد خود با ایران کاسته است.
محرومیت اقتصادی دیرپائی که سیستم سانترالیستی طی بیش از هشت دهه بر آذربایجان و از جمله منطقه اردبیل تحمیل نموده (و می نماید)، در استان شدن اردبیل نقش عمده ای ایفا کرده است. بودجه اختصاص یافته به چهار استان آذربایجانی نشین، در مجموع کمتر از یک استان مرکزنشین نظیر اصفهان بوده (و هست)[1]. همچنین، مبلغ تخصیصی به مثلا آذربایجان شرقی، عملا جوابگوی هزینه های خود تبریز نبود (و نیست)، چه رسد به اینکه بتوان با آن نیازهای اولیه سایر شهرهای این استان را رفع نمود. بنا بر این در شهرهائی نظیر اردبیل یا مراغه نارضایتی به وجود آمد (برخورد حاشیه- مرکز) و به جای آنکه مسبب واقعی مشکل مورد سوال قرار گیرد، عملا نوک پیکان حملات به سوی مرکز استان فرافکنی گردید (و می گردد). برخوردهای فرهنگی نیز که دستهائی پنهان سعی در دامن زدن به آن را داشتند (مثل القای اختلاف بین اردبیلی ها و تبریزی ها) بر نارضایتی های اقتصادی دامن می زد و نهایتا مقارن با ایام استقلال جمهوری آذربایجان، در سال 1372 به استان شدن اردبیل انجامید[2].
پس از استان شدن اردبیل، هرچند اوضاع اقتصادی شهر اردبیل بهبود پیدا کرد، ولی نمی توان این مساله را تنها ناشی از استان شدن آن دانست، زیرا طی دهه گذشته، عملا افزایش درآمدهای نفتی ایران به رونق اقتصاد(از نوع دلالی و نه مولد) و رفاه نسبی انجامیده و کمابیش بر سرتاسر ممکلت تاثیر نهاده است، هر چند استانهای مرکزنشین به دلیل برخورداری از زیرساختهای اقتصادی سهم بسیار بیشتری از این افزایش را نصیب خود کرده اند.
با تمرکز سرمایه های بخش خصوصی و بودجه هرچند ناچیز در شهر اردبیل، نارضایتی اقتصادی در شهرستانهای تابعه از جمله شهرستانهای واقع در منطقه مغان رو به رشد نهاد (بازتولید برخورد حاشیه- مرکز در مقیاس کوچکتر). در این میان، پدیدهء ضدفرهنگی جدیدی به طور خزنده خود را نشان داد و آن چیزی نبود جز جوک سازی و القای اختلاف بین اردبیلی ها و مغانی ها. طی این مدت، اهالی منطقه مغان که به رغم برخورداری از پتانسیل کشاورزی، طبیعی و نفتی سالها در بن بست ترانزیتی و رکود اقتصادی قرار گرفته بودند شروع به مهاجرت به اردبیل در حال رشد کردند و تا انتخابات اخیر، وزنه جمعیتی قدرتمندی را تشکیل دادند که تاثیر خود را در دور اول انتخابات به روشنی نشان داد.
در مرحله اول انتخابات مجلس هشتم، دو نفر از سه نماینده شهر اردبیل که راهیابی آنها به مجلس قطعی شده اصالتا از منطقه مغان هستند. اکنون، در آستانه مرحله دوم، یک نماینده روحانی مغانی الاصل و یک نماینده اردبیلی (که نقش اول را دراستان شدن اردبیل و حذف نام آذربایجان از آن با ادعای «پیروزی بر پان تورکیسم»[3] داشت) به دور دوم راه یافته اند. نماینده روحانی تلویحا روی تشکیل «مثلث نمایندگان» مغانی الاصل مانور می دهد و مساله تشکیل «استان مغان» به تدریج در محافل غیرعلنی مطرح می گردد.
گزارشات گروههای خبری آذربایجانی در اینترنت، نشان می دهد که سیستم سانترالیستی، با آگاهی از رشد شعور ملی در آذربایجان جنوبی، در کنار برنامه های طولانی مدتی همچون استحاله تدریجی استان آذربایجانی نشین زنجان، تشکیل خرده استانهای مرزی نظیر خوی، مرند و مغان را نیز در دستور کار خود قرار داده است. معمولا دلیل اصلی تشکیل چنین استانهائی را دوری شهرستانها از مرکز استان عنوان می کنند[4]، در حالیکه مساله بعد مسافت در استانهای پهناور مرکزی همچون یزد و اصفهان و کرمان و یزد نیز وجود دارد ولی کسی به دنبال تجزیه آنها نیست. در واقع، تشکیل این استانها حداقل دو هدف عمده را دنبال می کند:
1- حذف نام آذربایجان از پهنه ای گسترده تر، که عملا به ادعای کاهش آمار جمعیتی «آذربایجانیها» خواهد انجامید؛
2- ایجاد یک منطقه حائل بین آذربایجان جنوبی (آذربایجان ایران) و شمالی (جمهوری آذربایجان) که نام آذربایجان را بر خود نداشته باشد و به ادعای جدائی قومی- ملی آذربایجانیان دو سوی رود آراز (ارس) منجر خواهد شد.
در هر حال، طرفداران ایجاد خرده استانهای مرزی از این نکته غافلند که استان سازی می تواند به صورت یک تیغ دولبه عمل کند، زیرا اهالی مناطق مرزنشین به دلیل همجواری با هم قومیهای خود در کشورهای همسایه، انگیزه بیشتری برای جدائی از ایران دارند...
[1] - نگاه کنید به: http://arazdelisi.blogfa.com/post-160.aspx
[2] - برای مطالعه بیشتر، نگاه کنید به:
http://www.goftman-iran.org/index.php?option=com_content&task=view&id=529&Itemid=10
http://www.goftman-iran.org/index.php?option=com_content&task=view&id=530&Itemid=10
[3] - نگاه کنید به: http://azerbaycan.blogfa.com
این اقدام که با اعتراض گسترده روشنفکران و فرهیختگان آذربایجانی روبرو شد، موجی از نفرت و انزجار از خائنین به هویت ملی و تورکی را در داخل و خارج آذربایجان برانگیخت.
در این بین بهروز وثوقی نیز از کسانی بود که امضای وی در زیر بیانیه دیده می شد. بهروز وثوقی از جمله هنرمندان آذربایجانی است که در بین میانسالان آذربایجان طرفداران بسیاری دارد. بعد از اوج گرفتن اعتراضات آذربایجانیها به جاعلان این امضاها و به اصطلاح بنیانگذاران این جنبش، بهروز وثوقی نیز با انتشار نامه ای عضویت خود در این جنبش را تکذیب نمود. اینک متن نامه کامل بهروز وثوقی که در سایتهای خبری انتشار یافت، بدون هر گونه سانسوری تقدیم خوانندگان محترم سایت اویرنجی می گردد.
توضیح بهروز وثوقی پیرامون "جنبش آذربایجان برای یکپارچگی و دموکراسی ایران" :
چندی پیش آقای زینالی از آلمان، چندین بار در پیام گیر تلفنی من پیغام گذاشته بود که می خواهد در مورد مسالهء مهمی پیرامون مسائل فرهنگی آذربایجان با من صحبت کند. من با آنکه مشغلهء زیادی داشتم و عازم یک سفر طولانی بودم، به ایشان تلفن کردم و ماجرا را جویا شدم. ایشان توضیح دادند که گروهی از هموطنان آذربایجانی در صدد ایجاد تشکیلاتی به نام "جنبش آذربایجان برای یکپارچگی و دموکراسی ایران" هستند و نظر مرا جویا شدند و خواستند که به این جنبش بپیوندم و در صورت توافق عضو موثری در این تشکیلات باشم.
من هرچند در آن مکالمه تاکید کردم که اصولا در تشکلهای سیاسی فعالیت نمیکنم و در مورد آذربایجان هم افتخار می کنم که خود را یک "ترک آذربایجانی ایرانی" بنامم، با این همه از ایشان خواهش کردم که اساسنامهء "جنبش" را برای من ارسال فرمایند تا من پس از مطالعهء آن، نقظه نظرات خودم را به آگاهی ایشان برسانم.
متاسفانه این عمل هرگز انجام نگرفت و چندی بعد ناگهان با کمال تعجب نام و تصویرم را در اعلام موجودیت سایت "جنبش ..." تحت عنوان "امضاء کننده گان زیر به عنوان شورای موقت جنبش آذربایجان" مشاهده کردم.
من با آنکه همواره هواخواه دموکراسی و یکپارچگی ایران بوده و هستم، اما هرگز نام و امضایم را در پای هیچ اعلامیه یا اساسنامهء سیاسی نگذاشتهام. در این تشکیلات هم هیچ گونه فعالیتی ندارم و عضو شورای موقت آن نیستم.
اینجا از فرصت استفاده کرده و به آگاهی هم وطنان عزیز می رسانم که به عنوان شهروندی از شهروندان ایران زمین، همواره خواستار آزادی و بهروزی ملت بزرگ ایران بوده و هستم و در مورد مسایل قومی و ملی هم بر این باورم که ایران عزیز مانند یک قالی زیبای ایرانی است که با فرهنگها و زبانهای گوناگون و رنگارنگ بافته شده است.
آرزوی قلبی من است که هموطنان عزیز من با هر فرهنگ و زبان و آئینی و سلیقهای بر مبنای مفاد منشور حقوق بشر، بتوانند فرهنگ ملی و قومی خودشان را شکوفا بنمایند.
به امید بهروزی و شکوفایی ملت ایران...
جمهوری آذربایجان یک محموله تجهیزات هسته ای شرکت «اتم استروی اکسپورت» روسیه، سازنده نیروگاه اتمی بوشهر را، در نزدیکی مرز ایران توقیف کرده است.
مقامات گمرک آذربايجانی اعلام کرده اند که يک يا دو کاميون، که حامل «عايق های حرارتی» بودند، روز ۲۹ مارس، در نزديکی مرز ايران توقيف شده اند.
ايرينا يسيپوا، سخنگوی شرکت «اتم استروی اکسپورت» روسيه روز سه شنبه ۲۲ آوريل اعلام کرد: «دليل اقدام جمهوری آذربايجان را درک نمی کند، زيراکه اين محموله کاملا بازرسی شده و ناقض تحريم های بين المللی عليه ايران نيست.»
خانم يسيپوا جزييات بيشتری در مورد کاربرد محموله توقيف شده نداده است. سخنگوی اين شرکت روسی افزود که نخستين بار است که اين شرکت از طريق آذربايجان محوله ای به ايران می فرستد.
حاضرابراهيم، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری آذربايجان، گفته است که ماموران گمرگ اين کشور مانع ازعبور اين محموله از مرز آستارا شده اند تا اطمينان حاصل کنند که صدور اين محموله، مغاير با قطعنامه های شورای امنيت سازمان ملل، نيست. اوافزوده که عبوراين محموله از مرز نياز به مجوزدولت دارد.
يکی از مقامات ارشد گمرک آذربايجان نيز به آسوشيتدپرس گفته است که «ارزش اين محموله حدود ۱۷۱ هزار دلار تخمين زده شده است و برای اين که از توقيف گمرک در بيايد احتياج به اجازه مخصوص دولت دارد.»
سخنگوی شرکت اتم اکسپرت روسيه می گوید که مقامات روسی و مسئولان جمهوی اسلامی در حال مذاکره با مقام های جمهوری آذربايجان هستند.
در حالی که ايران تاکنون بطور رسمی در مورد اين گزارش اظهار نظر نکرده است يک مقام مسئول ايرانی که هويتش فاش نشده به خبرگزاری دانشجويان ايران ايسنا گفت : «موضوع توقف محموله تجهيزات برای نيروگاه بوشهر در مسير انتقال به ايران به پيمانکار روسی مرتبط است تا روند انتقال تجهيزات در زمانبندی مشخص شده صورت گيرد.»
ايران تاکنون بيش از يک ميليارد دلار به روسيه برای ساختن نيروگاه بوشهر پرداخت کرده است. روسيه آخرين محموله سوخت هسته ای را در ماه ژانوييه به ايران تحويل داد و مقامات ايرانی ابراز اميدواری کردند که اين نيروگاه در تابستان سال جاری آغاز به کار کند.
آمريکا در ابتدا مخالف ساختن نيروگاه بوشهر بود ولی پس از آنکه ايران قبول کرد که سوخت مصرف شده هسته ای را به روسيه بازگرداند موضع خود را در اين مورد تغيير داد و نامی از اين نيروگاه در قطعنامه های تحريمی سازمان عليه ايران نيامده است.
Radyo Farda